De weg naar succes kent vele drempels, en is omgeven door flitspalen, plots overstekende kinderen en van rechts komende fietsers.

Er zijn echter ook sluiproutes, en ik was gelukkig genoeg om er een te vinden. De slaap. Want die heb je hard nodig als je naar succes verlangt.

Op een uitgeslapen dag als vandaag kan je al die dingen nét even iets beter hebben.

Op tijd het bed uit om me klaar te maken voor een voetbalwedstrijd in Stautrup – een gehucht buiten Århus waarvan ik nooit had gedacht er ooit te zullen komen, lopend omdat ik nog altijd een lekke achterband heb, de schaafwond die ik na de (overigens met 1-5 gewonnen wedstrijd) op mijn elleboog heb zitten en het feit dat ik morgen weer om 09;00 in de schoolbanken zit.

Dit laatste treft mij hard, omdat het nu al bijna 1:00 is en er geen papa of mama meer in de buurt is die je vertelt dat je als de sodemieter moet gaan slapen omdat het anders niet goed met je komt.

Ik hou van het studentenleven!

Leek me een mooie afsluiter.

Welterusten!

Oja, dan nog die bankrovers! Een niet bepaald alledaagse reden waarom wij ineens niet meer naar buiten mochten…

Police dog killed in shootout

There has been shooting in connection with an armed robbery near Århus. A police dog has been killed.

– Foto: THOMAS BORBERG

Shots were exchanged this morning between robbers and police following an armed bank robbery at a Nordea bank branch near Århus. A police dog was killed during the exchange, which took place as the robbers made their getaway.

A large number of officers had been sent to Hasle, which is just west of Århus, during the bank robbery at the Nordea branch on Hasle Torv (square). The police dog was killed during the chase following the robbery.

It is unclear how much money was taken from the bank, although there have been reports that the proceeds were wrecked by security ink. The area between Denmark’s School of Journalism and the Hasle ringroad has been cordoned off as police search the area.

Police say a 32-year-old Lithuanian was detained after the robbers dumped their Audi vehicle and ran off on foot. Another two suspects are being sought – both believed to be from Eastern Europe.

On Tuesday of this week, the Danske Bank branch in Lystrup north of Århus was the target of an armed robbery by three French-speaking men. Their torched vehicle was eventually found in Holland after a Europe-wide search.

Ja mensen, van het één komt het ander…

In het kader van dit mooie gezegde zit ik nu dodelijk vermoeid achter de laptop en besluit ik zojuist mijn bedje in te duiken zodra dit stukje af is. Ik was ook al zo moe toen ik net voor de derde keer probeerde om mijn band te plakken. Die was ook al lek toen ik vanmiddag naar voetbaltraining moest, dus kon ik daarheen lopen. De terugweg van het veld naar huis was ook al niet al te best vanwege de toch wel pittige training (vooral als je al in geen drie maanden meer normaal hebt getraind.)

Naar het voetbalveld lopen ging nog wel, want ik had de kans om op school even uit te rusten terwijl ik luisterde naar het praatje van de aardige bibliotheek-juffrouw die mij alle ins en outs van onze superdeluxe hypermoderne en na vijven gesloten schoolbieb verklaarde. Een half uurtje zitten kon ik best gebruiken na de lange ochtend die ik had in het Rådhus van Århus… De rondleiding was normaal gesproken wel te behappen geweest, ware het niet dat de eerdere lezing over milieu- en waterkwesties en Deense boomkikkers mij totaal buiten westen had geslagen…

Niet dat ik me al goed voelde toen ik (anderhalve minuut te laat) het gemeentehuis binnenstormde. Dit had weer alles te maken met de avond ervoor. Ik mocht van geluk spreken dat ik de goede – en tevens laatste –  bus naar huis kon krijgen; de bus die ik eerder nam vanaf het barbequefeestje in de haven bleek de verkeerde kant uit te gaan, waar ik natuurlijk pas achter kwam toen ik al een paar kilometer de stad uit was. Dit in combinatie met een lange dag Engels praten zorgde ervoor dat al het voorgaande ertoe leidt dat ik er nu van pure vermoeidheid een eind aan ga draaien.

Het ga jullie allemaal goed in het Nederlandse, en pas op voor het onweer dat vanuit Duitsland onze kant uit komt.

Aju!

Als ik uit mijn raam kijk zie ik enkel regen. Het was een lange dag vandaag, veel langer dan ik me had voorgesteld… Na een introductie door de school heb ik drie uur nonstop Deens geleerd van een nogal hyperactieve, onafgebroken pratende Deense docente, die net als alle Engelstaligen verrassend veel moeite bleek te hebben met mijn naam.

“Jeg hedder Sjoerd
Jeg kommer fra Holland
Jeg er Sult”

Kan ik gewoon zeggen, geen probleem: Great succes!

En dat was nog niet eens alles. Ik besloot mijn Deenstalige dag met een internationaal uurtje shoppen, in de meest internationale woonmall ter wereld:

Ikea.

Ik heb hier een kokosnotenplant gekocht, in de meest letterlijke zin van het woord.

Nu denk je dat mijn dag geslaagd is, maar niets is minder waar. Ik ga nu mijn jas aantrekken, mijn paraplu openklappen, en twee kilometer door de regen lopen richting de plaatselijke supermarkt.

Hav det godt!

Past mooi bij de vlag, zullen we maar zeggen.

En jawel, een échte kokosnoot!

Het woord ‘Skål’ en het geklingel van glazen echode nog rond in mijn schedel toen ik vanmorgen om half tien de deur achter mij dichtdeed. Ik was op weg naar mijn eerste voetbalwedstrijd in het buitenland; ik werd gepresenteerd als de nieuwste aankoop – en tevens doelman – van Aaben Modus, het schoolvoetbalteam van journalistiekfaculteit alhier. Ik heb het geweten.

Na een wel heel erg gezellige en niet geheel bierloze barbeque op vrijdag en een schoolfeest op zaterdag (the beer fridge is over there, you just take whatever you like)  trad ik aan met tien anderen die minstens zo’n leuk weekend hadden gehad. Helaas voor ons was de tegenstander fit, en hadden ze er zin in vandaag.

Om een lang verhaal kort te maken: we hebben overtuigend verloren.

Maar goed, nieuwe ronden nieuwe kansen, en gedane zaken nemen geen keer. De prijzen zijn hier dusdanig hoog dat mij op het hart werd gedrukt toch zeker nog een biertje uit de ‘free fridge’ te nemen, dus deed ik wat mij verteld werd en was ik mijn handen in onschuld.

Oh ja, niet dat jullie denken dat ik alleen maar aan het feesten ben hier in Denemarken, want hier gebeuren ook serieuze zaken. Zo heb ik morgenochtend om 10:00 de eer om door Danmarks Journalisthøjskolen te worden ontvangen voor mijn introductieweek. Hier ga ik mijn voornamelijk Australische klas leren kennen, drie uur non-stop Deens leren en naderhand een plant kopen voor in mijn kamer, want een beetje zuurstof kan nooit kwaad. Vol aan de bak dus!

Foto’s en video’s zullen eventjes niet in dezelfde mate verschijnen als de laatste dagen, de batterijen van mijn camera zijn leeg en het blijken toch geen oplaadbare te zijn, en batterijen zijn hier nogal prijzig. Jullie houden ze tegoed!

“Als ik dit overleef, schrijf ik er iets over.”

Dit schoot door mijn hoofd terwijl ik aan de (voor mijn gevoel) langste helling van Denemarken, de Viborgsvej begon. Niet dat ik die kant uit moest, maar wist ik veel?

Ik was verdwaald.

Vanmorgen werd ik wakker met het briljante idee om vandaag eens zoveel mogelijk uit mijn dag te gaan halen. De lijst was als volgt:

– Me laten inschrijven voor de Deense staat
– Boodschappen doen
– De omgeving beter leren kennen

Maarrrr…. Dit alles zou per fiets geschieden, en dat is best een dapper voornemen, al zeg ik het zelf.

Even voor de duidelijkheid: ik zit in het noordelijke deel van Århus, wat ongeveer 6 km van de binnenstad af ligt. Deze afstand is voor meer dan de helft bergafwaarts, en loopt voor de rest tamelijk vlak af.

De heenreis zou dus best snel moeten gaan, ware het niet dat ik na tien minuten fietsen mijn routebeschrijving al niet meer kon volgen. Een gelukje dat Denen zo goed Engels spreken, anders had ik nu waarschijnlijk ergens in Kopenhagen rondgefietst.

Na ongeveer een half uur zoeken had ik de lange weg naar beneden gevonden, en kon de afdaling beginnen.

Heerlijk… Ik voel me net een profwielrenner, zo hard als ik ging.

En dan kom je in Århus stad, waar de fietspaden sporadisch dwars door de autowegen heen lopen, en niet duidelijk wordt aangegeven waar je nu wél en níet mag fietsen. Ook nu raakte ik de weg kwijt, en heb ik ongeveer de halve binnenstad gezien op zoek naar het gemeentehuis (waar ik achteraf gezien al langs was gefietst, maar ik gewoon niet als zodanig had opgemerkt… )

De inschrijving ging veel sneller dan ik had durven dromen; binnen vijf minuten stond ik alweer buiten. Iets waar het gemeentehuis in Zeist een heilig voorbeeld aan kan nemen…

En toen moest ik ‘nog even terug’, om en route wat boodschappen te doen. De anderhalf uur vanaf dat moment zal ik proberen in steekwoorden uit te leggen.

“Wat een drama, Mogen hier auto’s?, Alweer stoplichten?, Dag schoonheid, Ben ik hier al eerder geweest?, , Oh shit… dat gaat hoog… Helling, Helling, Hé een Lidl!, Helling, Helling, HELLING.

Mijn retourtje binnenstad heeft mij bijna drie volle uren gekost, en ik voel me nu minstens zoveel levensjaren ouder. Maar mijn lijstje is compleet, en nu kan ik dus de rest van de dag gaan genieten van de zon die op mijn gazonnetje schijnt.

Aju!

Århus ligt in een van de meest heuvelachtige gebieden van Denemarken. Stijl zijn de hellingen niet, maar wel erg lang. Desondanks is het belangrijkste vervoermiddel hier de fiets. Denen fietsen af en aan op een soort van kruising tussen een mountainbike en een gewone fiets; ook wel Citybike genoemd, en iedereen heeft er een. Voor internationale studenten is het best lastig, want wie koopt er nou een fiets voor 5 maanden? Nou, we konden er een huren. Voor slechts 750 Kronen per semester (±100 euro) en een borg van 3000 Kronen (ruim 400 euro!!) kun je aanspraak maken op een nieuwe.

Maar welke student tovert in cash 400 euro uit zijn of haar zak…?

De oplossing kwam van mijn Deense huisgenoten. Want Denen zijn aardig. Heel aardig. Sterker nog, ik heb nog nooit zulke behulpzame mensen meegemaakt als mijn Deense huisgenoten! Na een rondleiding over het terrein, een bezoek aan de conciërge (geen lampen in mijn kamer… ahum?) vroeg een van hen of ik al een fiets had. Na mijn verhaal over het ‘huren’ moest hij hard lachen, en toonde hij mij een vehikel met lekke voor- en achterbanden, maar nog in goede staat.

Daarna had ik opeens drie man om mij heen die me hielpen met het repareren van de fiets, me meenamen naar de fietsenmaker en koffie zetten. Totale kosten voor mijn fiets? 50 Kronen voor een nieuwe achterband.
Hun motief: “See this as a welcome gift, it’s our spare bike. It’s yours now!”

Great succes!!

En dat is 'm dan... mijn scheurijzer voor de komende 4 maanden!

Beetje roestig, maar de oplettende kijker ziet hier zelfs versnellingen!! Geen overbodige luxe in deze heuvelachtige omgeving...

14 uur trein, 4 uur auto, gemeentehuis, supermarkt en uitpakken: drie kwartier slaap. Maar dan heb je ook wat! Om zeven uur vanmorgen reed ik Denemarken binnen, om zo tegen half 12 de deur van mijn eigen kamertje te openen. Deze is van alle gemakken voorzien, zoals eigen douche, toilet en gemeubileerde kamer. Alleen een lampje in de woonkamer zou leuk zijn… maar ik ben hier al lang tevreden mee en mag dus niet klagen! De (ietwat korte) fotoserie zal het een en ander verklaren over mijn reis, een anekdote om half 1 ’s ochtends zal spoedig verschijnen, evenals een filmpje dat ik gemaakt heb over mijn kamer.

Nu roept mijn bedje mij, dus ga ik stoppen voor vandaag.